دوست

زندگی با دوست سرشار از خوشی ست   /       بی رفیق اما سراسر ناخوشی ست

زندگی بی دوست مرگ است جان من      /        وا رهان این زندگی آزاد شو از بند تن

تن چو زندان است, دیوار است تن           /         در گذر از بند و بگسل این رسن 

دست و پای روح خود آزاد کن                  /         تا ببینی چیست در بالا و بن

هر که روح خود نمود آزاد از دیو پلید         /          سوی بالا رفت و بالا تر پرید

آنکه در چنگال تن باشد اسیر                 /           لا جرم بالا تر از خود کس ندید

آنکه در بالاست از تن فارغست              /            روح خود پرواز داده تا الست

یار همدل روح را پران کند                      /            هم دل و هم دیده را خندان کند

نارفیقی تیشه بر جان می زند              /             زخمها بر دین و ایمان می زند

تا توانی از رفیقان یاد کن                     /             زندگی را با رفیقان شاد کن 

/ 2 نظر / 5 بازدید
مهناز

عالی و بینظیر.نارفیقان نیز تاثیر مثبتی دارندو زخمشان میتواند ذوق شاعری رافعال کند.

مینا

خوش به حالتون چه زیبا شعر میگید.